analoge avonturen

Al minstens twee jaar bezit ik mijn analoge Praktika LTL3. Het ding fascineerde me, maar ik maakte er tot voor kort geen gebruik van omdat ik niet wist hoe ie werkte. Ook had ik wat dingen met de instellingen fout gedaan waardoor ik mijn rolletje, dat er al enige poos inzat, niet durfde te laten ontwikkelen. Maar, toen ik weer een keer met mijn fotografievriendinnetje Judith in de stad was, zijn we toch maar de fotozaak ingelopen om mijn eerste rolletje te laten ontwikkelen. Van dit rolletje waren er tot mijn verbazing zowaar een paar gelukt en na die eerste volgde een tweede (waarvan ook niet alle lukten, maar hey, het glas is halfvol)

Read more

Aan alles komt een einde

We’re all gonna die, we’re all gonna die’ zingt Sufjan Stevens me vanuit mijn oortjes toe op de weg naar huis. Ik had net mijn 94-jarige vriendin bezocht die in een verzorgingstehuis een paar dorpen verderop woont, die ik sinds vorig jaar kerst ken. Ze vertelt me vaak over vroeger, haar baan in een kantoor, haar collega die altijd met haar werk naar de baas ging, maar gelukkig na een poosje werd ontslagen, haar broers en zussen, die op dansles zaten en soms stiekem op de gang van haar ouderlijk huis dansten, haar vele huisdieren en haar moeder, met wie ze een heel goede band had.                                                                                                                                                                                          En altijd vermeldt ze Amsterdam, waar ze de grootste periode van haar leven heeft gewoond. Ik vertel haar dat ik morgen naar Amsterdam ga, waar ik met een vriend heb afgesproken. ‘Mijn familie woont in Amsterdam, maar die zijn allemaal dood’ zegt ze terug.

Het moet een vreemd gevoel zijn, om als enige getuige van een voorbije wereld over te blijven.

Berlijn

Vol ingepraat zelfvertrouwen door mijn ouders, want ik was toch die Duits-fan, probeerde ik onze boeking in het Duits bij de balie van het hotel te regelen. Na een gebrekkige, maar naar mijn idee een begrijpbare zin geformuleerd te hebben hoor ik hoe de tegenpartij mijn poging in stank en dank afneemt door aan een Engelse zin te beginnen. Te laat. Ik voel walging, afgunst en een persisterende deuk in mijn zelfvertrouwen. De Duitse taal heeft van mij gewonnen.

Read more