Aanrader: debuutroman van Patricia Jozef

Beste Marcel,

Graag wil ik je bedanken voor je sollicitatie voor de functie van productiemedewerker, De productieverantwoordelijke is in de eerste plaats een manusje-van-alles. Er is binnen deze specifieke opdracht weinig ruimte voor inhoudelijk meedenken, terwijl precies dát voor jou de job wellicht interessant zou kunnen maken. We denken dat jij deze functie ver overstijgt. We zijn er zeker van dat jij met je kwaliteiten en ervaring veel te bieden hebt, maar niet in deze functie.

Marcel is een-en-dertig jaar, heeft een vrouw en twee kinderen, en is sinds een aantal jaren werkloos. Hij is filosofie-doctorandi, maar heeft zichzelf beloofd, na een aantal jaren werk aan de universiteit, nooit meer te zullen lesgeven. Zijn dagen vult hij met boodschappen doen, zijn zieke moeder bezoeken, en vooral zich heimelijk te vervelen. Hij solliciteert op alles wat hij kan vinden, en weet uiteindelijk met een aan-elkaar-gelogen CV een baantje als event-manager te strikken bij de Teniers kunstacademie. Je vraagt je toch af hoe een kunstacademie, die in het algemeen niet erg breed zitten in het geld, budget vandaan halen voor een dure event-manager, maar de academie is bezig met hervormingen, en Marcel past helemaal bij het plaatje van Onderzoeksgericht-onderwijs en The Artist As A Researcher – lezingen in Berlijn, waarvoor hij bekende kunstenaars moet weten te regelen, die willen spreken over hun onderzoek

Een van die kunstenaars, die zijn collega’s Sarma en Herman erg graag op het congres zouden willen zien is Bodine Bourdeaud’hui, het tweede deel van het boek is dan ook geschreven vanuit haar perspectief. Sinds de geboorte van haar zoon, waar ze full-time voor gezorgd heeft, probeert ze weer het een en het ander aan schilderijen en installaties te maken, en hekelt het hele systeem van de kunstacademie met haar onderzoek omdat er volgens haar niet veel onderzoek bij komt kijken, ze begint ergens aan, en kijkt wel waar ze uitkomt. Ook van de medewerkers van de kunstacademie is ze niet erg weg, vooral niet als Sarma haar ook nog probeert te interviewen over de interpretaties die verscheidene kunsthistorici aan haar werk hebben proberen vast te plakken.

Wat het boek naar mijn mening zo goed maakt, zijn de af en toe bijtende cynische passages van Marcel, gedreven door verveling, en de interessante kijk in de kunstwereld die het biedt. Jozef, die zelf schilderkunst en filosofie gestudeerd heeft, heeft deze twee werelden knap weten te verweven in een verhaal, dat ook nog eens gemakkelijk leest. Ook vond ik het erg origineel om in het verhaal twee personen die, op het eerste gezicht niets met elkaar te maken lijken te hebben, maar wat uiteindelijk uitmond in een spannend mysterie, vooral als Bodine begint te vertellen over haar onstuimige studentenleven. Soms heb je van die boeken, waar je je echt doorheen moet ploeteren, maar achteraf wel tevreden op terug kunt kijken, maar dat heb ik bij dit boek geen enkel moment gehad. Dus, mocht je nog geen boek voor je zomervakantie hebben weten te vinden, kijk dan eens naar Glorie 🙂

One thought on “Aanrader: debuutroman van Patricia Jozef

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *