Vrijheid

Sinds mijn studie is mijn denken en cultuursmaak meer richting religie gegaan. Zo las ik vanochtend verder uit een boek dat Allah in Europa heet, het ging over Zana Ramadani, een Duitse feministische ex-moslima die fel tegen de hoofddoek protesteert vanuit het argument dat dit zorgt voor zowel een verstoorde kijk op mannen en vrouwen. 

Vrouwen staan onder druk, omdat zij hun schoonheid en aantrekkelijkheid moeten bedekken. Mannen worden zo daarentegen gezien als potentiële aanranders die zich bij de aanblik van een aantrekkelijke vrouw niet kunnen bedwingen. Een week terug redeneerde ik nog aan de telefoon tegen een vriend dat er door de politiek en media vaak negatief naar de de (gezichts)bedekkende hoofddoek van moslima’s wordt gekeken, maar dat dit de vrije keuze van hen is om hun geloof op deze manier te uiten. Een argument wat ik nog steeds vindt gelden. Maar hoe vrij is het nog als dit je wordt opgelegd? Als dit normaal is om te doen in je gezin als je zeven wordt? In Iran zijn er vrouwen die hun hoofd kaalscheren, omdat ze als ze geen haar hebben geen hoofddoek hoeven te dragen. Daarnaast zijn er ook vrouwen die redeneren een hoofddoek te dragen, puur voor hun eigen geloofsbelevenis. Ofwel, is vrijheid iets dat puur bij jezelf ligt, of zijn er andere mensen nodig om je te bevrijden voor de normen en waarden die wij als westerlingen als vanzelfsprekend beschouwen? En zijn de westerse normen en waarden zo algemeen geldend dat wij die iedereen kunnen opleggen? Het dubbele aan dit soort overdenkingen ia, dat zij geen sluitende waarheid hebben. Iets wat ik door mijn studie sowieso meer heb geleerd, om niet van een algemeen geldende waarheid uit te gaan. Om iedereens visie te respecteren, want de waarheid, die heeft niemand in pacht.

 

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *