scandinavie deel 1: oslo en stockholm

Het is inmiddels alweer bijna kerst, maar ik wou toch nog een blogpost schrijven over mijn zomer, die ik deels spendeerde in verschillende landen in Scandinavië. Ik denk er vaak aan terug. Ik vind die omgeving prachtig, en met mijn familie op vakantie gaan vind ik altijd fijn. Zoals altijd verzamelde ik zo het een en het ander aan dagboek-tekstjes, analoge foto’s en tekeningen.

Als iets langer geleden is, moet ik er ook langer over nadenken hoe de tijd precies ingevuld is. Soms denk ik erover na, dat onze herinneringen vooral bestaan uit flarden, anekdotes en de betekenis die we er later aan geven. Eigenlijk is het verleden zo een aaneenschakeling van momenten die je verzamelt en je herinnert. Gelukkig had ik mijn vakantiedagboek om me eraan te herinneren wat ik zag en dacht.

Onze reis begon op de 11e van augustus, in de auto. We gebruikten voor de laatste keer de grote gezinsauto, waarin alle campingspullen pasten, en papa ook nog de achteruitspiegel kon gebruiken. We reden naar de kust van Duitsland, waar we met een cruiseschip naar Oslo vaarden. Het cruiseschip had zelfs een zwembad, wat voor mij echt inception was, want dan zwem je in het water, op het water.

De volgende ochtend vaarden we Oslo binnen. We bezochten het Raadshuis, dat was een oud gebouw met hoge muren, die gevuld waren met muurschilderingen, die voor mij aandeden als een stijl-mix tussen klassiek en modern. De verf was dun opgezet, en alle schaduwen waren in contrasterende kleuren gedaan, eigenlijk verwachtte ik deze stijl helemaal niet in een gemeentehuis.

Daarna deden we een fietstour, en de gids vertelde ons dat Noorwegen bekend staat om haar gevangenissen, deze zijn het meest luxueus van de wereld. Vreemd genoeg, gaan hierdoor juist minder opnieuw mensen de fout in. Ook qua wetgeving is het land anders dan andere landen. Ik luisterde laatst bijvoorbeeld een podcast over wetgeving na 9/11 en waar Nederland vooral meer wetgeving rondom terrorisme heeft ingevoerd, heeft Noorwegen dat niet gedaan. Het land wou dat doen zodra men daar het nut van inzag. De onderzoeker die alle extra maatregelen na de aanslag uitzocht, vertelde in de podcast dat dit eigenlijk een slimmer plan is. Extra maatregelen zorgen namelijk ook voor dat de moslims zich minder welkom voelen in Nederland, waardoor een enkeling zich juist eerder bij dit soort organisaties zou aansluiten. Bovendien is het voor Noorwegen veel makkelijker om een wet toe te voegen, dan voor Nederland om er eentje te schrappen (om er maar een beetje Religiewetenschappen in te brengen)

Wist je dat je in Noorwegen trouwens ook overal je tent mag opzetten, ook op iemands erf? Zolang je maar je tent meer dan 150 meter van het dichtsbijzijnde huis afzet, weegt dat recht zwaarder dan het recht op het bezitten van grond.

De volgende ochtend vertrokken we naar een andere hoofdstad in Scandinavie; Stockholm

Naar Stockholm gaan was ergens ook wel een sentimentele trip. Niet alleen had ik daar vorig jaar een minder plezierige ervaring omdat ik bestolen werd, ook woonden we precies 15 jaar terug met het gezin een zomermaand in Stockholm. Dus gingen we opnieuw naar het Astrid Lindgren-museum voor kinderen, waar we toen ook geweest waren. Ik was 4, bijna 5 destijds, dus veel weet ik me niet te herinneren, maar de speeltuigen in de speelhal gaven wel een deja-vu gevoel. Dit keer vond ik niet alleen alle illustraties mooi om te zien, ook dacht ik over hoeveel van onze kindertijd eigenlijk ingevuld wordt door verhalen en hoe die verhalen je ook makkelijk weer mee terug naar die tijd brengen. Ik las iets in de Flow waarvan ik me de strekking niet meer precies kan herinneren, maar het ging over dat je meerdere versies van jezelf tegelijkertijd bent. Het kind van vijf, de puber van veertien, en de vrouw van twintig die ik nu ben. Al die versies zijn onderdeel van jou. Als er iets is wat ik heb geleerd van depressief zijn, dan is het dat je nooit dat kind in jezelf moet verwaarlozen. Doe de dingen die je als kind leuk vond, want dat zijn vaak ook de dingen waar je het meeste plezier uithaalt.

Van het Astrid Lindgren Museum gingen we naar het ABBA museum. Dat was er vijftien jaar terug nog niet, dus dat was voor mij nieuw. Opnieuw was dit iets wat me deed denken aan vroeger, de muziek die mijn ouders luisterden toen ze jong waren, maar ook doorgegeven hebben aan mij. Muziek die over generaties heengetrokken wordt. Dansen in de woonkamer met ABBA als de soundtrack van je kindertijd.

In Stockholm is zelfs een heus museumeiland, en aansluitend gingen we daar ook naar het grootste openluchtmuseum van Europa: Skansen (Mijn foto’s hebben trouwens hier en daar wat lichtlekken, terwijl mijn camera naar mijn idee goed dichtzat, maar dat is iets om de volgende keer op te letten)

      

 

Zoals je misschien al merkt, stond deze vakantie nogal in het teken van Astrid Lindgren. We gingen niet alleen naar het kindermuseum en het theaterpark gebaseerd op verhalen van haar, maar we gingen ook naar een museum over het leven van de schrijfster zelf. Dat was in het huis waar ze vroeger woonde, en in de stallen waar de Emil-verhalen op gebaseerd zijn. Ik ging deze vakantie meer en meer naar haar opkijken.. Ik bewonder haar doorzettingsvermogen, non-conformisme en gevoel voor rechtvaardigheid. Ze schreef Pippi Langkous na de Tweede Wereldoorlog met in de hoofdrol een sterk, eigenwijs meisje dat pal tegen de fatsoensnormen van die tijd inging en Emile ”herinneringen aan een wereld die niet meer bestaat’‘ schreef ze over de tijd waarin haar vader opgroeide, begin 20e eeuw. Ook was ze tot op haar sterven politiek en maatschappelijk betrokken. Ze maakte zich hard voor kinder- en dierenrechten en sprak zich uit over klimaatopwarming.

Daarna gingen we nog naar een klein, prachtig plaatsje in Zweden en naar Kopenhagen, maar dat bewaar ik voor een volgende blogpost.

Wat is jouw favoriete vakantiebestemming?

 

 

 

2 thoughts on “scandinavie deel 1: oslo en stockholm

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *