mijn favoriete podcasts

De podcast bestaat al weer een behoorlijke tijd, maar groeit naar mijn idee pas nu in populariteit. Zo beginnen veel kranten met een eigen podcast (zoals De Correspondent en NRC), heeft de VPRO een uitgebreid collectief aan series, en wordt er in de media steeds meer aandacht aan besteedt. (bijvoorbeeld de Trouw -mijn favoriete krant- die tot mijn vreugde afgelopen week een artikel over podcasts publiceerde) Sinds een halfjaar ben ik zelf ook fanatiek luisteraar, vooral tijdens het fietsen, maar soms ook tijdens het tekenen of opruimen. Ik begon vooral met luisteren omdat ik niet altijd naar muziek wilde luisteren op de fiets, en af en toe wat afwisseling wou. Al snel voelde ik me helemaal thuis in de wonderlijke wereld van het vertelde verhaal en heb ik een stapeltje aan favorieten vergaard, die ik nu verder wil bespreken.

Read more

2017 in 5 boeken

Mensen kijken me soms raar aan als ik zeg dat ik geen Netflix heb en geen series kijk Je hebt nog nooit Rick en Morty gezien??! Wat doe je dan met je vrije tijd???. Lezen dus. Want boeken kun je overal mee naartoe nemen en op elk moment wegleggen, mits het niet te spannend is. Daarnaast bieden ze nog een extra dimensie in mijn gebruikelijke studie-ontwijkend-gedrag gekleurde activiteiten. Dit leverde me in 2017 een lijstje van 30 gelezen boeken op, waarvan ik 5 als favoriet kon bestempelen.

Read more

analoge avonturen

Al minstens twee jaar bezit ik mijn analoge Praktika LTL3. Het ding fascineerde me, maar ik maakte er tot voor kort geen gebruik van omdat ik niet wist hoe ie werkte. Ook had ik wat dingen met de instellingen fout gedaan waardoor ik mijn rolletje, dat er al enige poos inzat, niet durfde te laten ontwikkelen. Maar, toen ik weer een keer met mijn fotografievriendinnetje Judith in de stad was, zijn we toch maar de fotozaak ingelopen om mijn eerste rolletje te laten ontwikkelen. Van dit rolletje waren er tot mijn verbazing zowaar een paar gelukt en na die eerste volgde een tweede (waarvan ook niet alle lukten, maar hey, het glas is halfvol)

Read more

Aan alles komt een einde

We’re all gonna die, we’re all gonna die’ zingt Sufjan Stevens me vanuit mijn oortjes toe op de weg naar huis. Ik had net mijn 94-jarige vriendin bezocht die in een verzorgingstehuis een paar dorpen verderop woont, die ik sinds vorig jaar kerst ken. Ze vertelt me vaak over vroeger, haar baan in een kantoor, haar collega die altijd met haar werk naar de baas ging, maar gelukkig na een poosje werd ontslagen, haar broers en zussen, die op dansles zaten en soms stiekem op de gang van haar ouderlijk huis dansten, haar vele huisdieren en haar moeder, met wie ze een heel goede band had.                                                                                                                                                                                          En altijd vermeldt ze Amsterdam, waar ze de grootste periode van haar leven heeft gewoond. Ik vertel haar dat ik morgen naar Amsterdam ga, waar ik met een vriend heb afgesproken. ‘Mijn familie woont in Amsterdam, maar die zijn allemaal dood’ zegt ze terug.

Het moet een vreemd gevoel zijn, om als enige getuige van een voorbije wereld over te blijven.